عسل، یکی از ارزشمندترین مواد غذایی در تاریخ مصرف بشر، به نیکویی به نمایاندن سلامتی و بهبودی انسان کمک می‌کند. این ماده طبیعی تاریخ‌هاست که در سبد غذایی مردم ایرانی و جهانی جای گرفته است. زنبورداری به عنوان یک فرآیند مهم، مشابه کشاورزی و دامپروری، در دوران باستان نقش بزرگی ایفا می‌کرد. امروزه، با بهره‌گیری از فناوری‌های پیشرفته، تولید عسل ارگانیک ترویج یافته تا فواید و ارزش‌های این شفابخش را افزایش دهد.

طبق تحقیقات دانشگاهی در ایران، بیش از ۷۰ درصد عسل های موجود در بازار تقلبی هستند. در یک تحقیق که در سال ۱۴۰۰ انجام شده است، ۹ برند عسل موجود در بازار ایران مورد آزمایش قرار گرفت و فقط عسل ۲ برند با کلیه مشخصات بین المللی عسل طبیعی مطابقت داشتند. یعنی بسیاری از عسل های موجود در بازار ایران بی کیفیت و حتی مضر هستند.

نوع پوشش گیاهان منطقه و قرارگرفتن زنبورستان در آن

استفاده از موم های طبیعی

عدم استفاده از آنتی بیوتیک ها

عدم استفاده از مواد ضد کنه ارگانیک

تولید سنتی عسل ( برداشت سال یکبار و عدم کوچ )

عسل خام یا عسل زنده به عسلی گفته می‌شود که در چرخه برداشت، بسته‌ بندی حرارت ندیده باشد. حداکثر درجه حرارتی میتوان عسل را گرما داد که بعد از آن عسل تغییر ماهیت داده و سرطان زا می شود حداکثر 40 درجه می‌باشد که متأسفانه بعضی از شرکت‌های بسته‌ بندی , و زنبورداران  جهت سهولت کار، و باورهای غلط مصرف کنندگان که عسل نباید رس ببندد  عسل را حرارت داده وگاها  تا بیش از 80 درجه گرم‌ می‌کنند که این امر موجب از بین رفتن آنزیم‌های مهم و خواص شفا بخشی عسل شده  و موجب  سرطان زا شدن عسل می شود.

عسل طبیعی بعد از گذشت مدتی رس یا اصطلاحاً شکرک خواهد زد (مدت زمان این فرآیند با توجه به نوع عسل متغییر است) اکثر مردم از این موضوع آگاهی ندارند و متأسفانه فکر می‌کنند عسل رس بسته تقبلی هست و چون اکثر زنبورداران و فروشندگان عسل قادر به روشن کردن این فرآیند نیستند، برای جلوگیری از رس بستن عسل، آن را حرارت می‌دهند تا علاوه بر جلوگیری از رس بستن، عسل رنگ و لعاب بهتری پیدا کرده و راحت‌تر بسته‌بندی انجام شود.
فرآیند پاستوریزاسیون بسیاری از آمینو اسیدها، آنزیم‌ها، ویتامین‌ها و مواد معدنی موجود در عسل را از بین برده  و ارزش غذایی آن را به شدت کاهش خواهد داد؛ تمامی عسل‌های برند ما  خام بوده و بدون هیچگونه حرارت‌دهی تولید و بسته‌بندی شده‌اند به همین دلیل خواص درمانی آنها حفظ شده و شما می‌توانید برای درمان و مصارف عادی با اطمینان خاطر از آنها استفاده نمایید.

عسل طبیعی با توجه به حجم املاح  معدنی موجود در آن  شکرک می‌زند اما این فرآیند با توجه به نوع عسل و مقدار املاح معدنی آن، بین چند روز تا چند سال متغییر خواهد بود (به طوری‌که عسل پنبه طی مدت 30 روز و عسل زرشک طی مدت 3 سال رس می‌بندد) نگهداری عسل در دمای یخچال باعث تسریع فرآیند رس بستن عسل می شود؛ ولی رس بستن یا شکرک زدن به معنای تقلبی بودن عسل نخواهد بود

خیر، رُس بستن عسل یک ویژگی فیزیکی و فرآیند طبیعی است و ارتباطی به کیفیت آن ندارد و به هیج وجه نشان از تقلبی بودن عسل ندارد. همه عسل های طبیعی، تقلبی و حتی زنبورندیده بعد از مدتی بسته به ترکیب قندی شان بعد از چند روز تا چند سال جامد می شوند. براساس رُس بستن عسل امکان تعیین کیفیت عسل و تفکیک عسل های طبیعی از عسل های تقلبی وجود ندارد.

بسته به منشا گیاهی عسل و در ادامه ترکیب قندی، میزان رطوبت و شرایط نگهداری عسل مدت زمان رُس بستن عسل از چند روز تا چند سال متغییر است. عسل در دماهای پایین تر زودتر شکرک می زند. عسل های خارشتر، یونجه و کلزا بعد از چند هفته و عسل های اقاقیا، قنقال و کنار تا چند سال مدت زمان رُس بستن شان طول می کشد.

تفاوت در پوشش گیاهی و آب و هوای این دو منطقه است. در عسل چندگیاه کوهستان که در ارتفاعات کوهستای برداشت می شود تنوع بی نظیری از گیاهان دارویی که اغلب مورد علاقه زنبورعسل است وجود دارد و آب و هوای بکر موجب برداشت عسل با کیفیت می شود. از مهمترین گیاهان دارویی کوهستان که برای زنبورعسل ارزشمند است می توان به گونه های گون، آویشن، کنگر، پونه سا، سنبله ای، چوبک ، برازمبل، کما، جاشیر و .. اشاره کرد. در عسل چند گیاه دشت تنوع گیاهان کمتر بوده و گیاهانی همچون خارشتر، یونجه، باکو، چوبک، کهورک، کهور و .. بیشترین تراکم را دارند. منطقه ما بالغ بر 250 گونه  از گیاهان دارویی ثبت شده.

این تفاوت طعم کاملا طبیعی است در کل ایران پوشش های گیاها ن بسته به آب و هوا تغییر می کند و در اختیار کسی نمی باشد برای م مثال یک سال بیست تا سی نوع گل  گیاه بیشتر و سال بعد کمتر می گردد و خود زنبور نیز با توجه به کیفیت گلها و غریزه خدادادی نوع گیاه را انتخاب می نمایند.

راه تشخیص و کیفیت سنجی عسل در آزمایشگاه های تخصصی معتبر  عسل  می باشد  و آزمایشگاه های متفرقه اکثرا  مردم را دچار مشکل می نمایند و انجام آزمون های فیزیکوشیمیایی، حسی و ارگانولپتیک و سایر روش های ارائه شده به هیچ وجه امکان تشخیص کیفیت عسل را ندارد.ما همه ساله عسل خورد تا به آزمایشگاه داده و سپس بفروش می رسانیم.

همچنین شناخت و خرید عسل بطور مستقیم از زنبوردار معتمد می باشد .

عسل به جهت ماهیت و غنی بودن از قندهای ساده و زودهظم در افزایش قند خون موثر است اما بایستی توجه داشت در صورتی که بیمار قند خون کنترل شده ای داشته باشد با نظر پزشک متخصص می توان عسل های طبیعی، سالم و خام رو جایگزین سایر شیرین کننده هایی اعم از قند و شکر نمود تا علاوه بر تامین منابع قندی مورد نیاز روزانه تاثیرات مطلوب آن در بلندمدت از جمله کاهش عوارض و علائم بیماری دیابت و حتی کاهش قند خون را در بلندمدت در پی داشته باشد.

چگونه عسل به درمان دیابت و یا کنترل آن کمک می کند؟

درمان دیابت خیر اما در بین عسل های مختلف عسل طبیعی و خالص کنار، زول، اقاقیا و چندگیاه کوهستان به صورت تجربی تاثیر مطلوبی در کاهش قند خون در بلند مدت، کاهش مقاومت به انسولین و کاهش عوارض قند خون بالا بر سایر اندام ها داشته است. در هر صورت بایستی بدانید که عسل یک ترکیب اشباع از قندها است و مصرف آن بایستی به صورت متعادل و مناسب باشد.موضوع مهم ساکارز پایین می باشد.

گرده‌گل یکی از غنی‌ترین و مقوی‌ترین مواد غذایی است که علاوه بر نقش بسیار مهمی که در تغذیه زنبورعسل دارد، در سبد غذایی انسان نیز از اهمیت و ارزش بسیار بالایی برخوردار است؛ چنانکه در منابع علمی معتبر از آن به‌عنوان غذای کامل نام برده می‌شود. مهم‌ترین ترکیبات گرده‌گل را پروتئین‌ها (متوسط ۲۳ درصد) کربوهیدرات‌های قابل هضم (۳۰ درصد) قندها (۲۶ درصد) چربی (در حدود ۵ درصد) عناصر معدنی (۱٫۶ درصد) و ترکیبات فنولی (در حدود ۲ درصد) تشکیل می‌دهند. علاوه بر این بعضی ویتامین‌ها خصوصاً ویتامین‌های گروه B، آنزیم‌ها، آمینواسیدها و سایر ریزمغذی‌های ضروری بدن نیز در مقادیر کمتر در گرده‌گل شناسایی شده است. گرده‌گل علاوه بر نقش تغذیه‌ای و مکمل غذایی، در طولانی‌مدت _به جهت تأمین ریزمغذی‌های ضروری بدن_ از طیف وسیعی از بیماری‌ها پیشگیری می‌کند و در واقع می‌تواند به‌عنوان یک فرآورده گیاهی سالم و طبیعی اثرات دارویی و درمانی نیز داشته باشد. از مهم‌ترین اثرات درمانی اثبات‌شده گرده‌گل، می‌توان به درمان مشکلات پروستات در مردان، درمان آلرژی، کاهش کلسترول و چربی خون، تقویت‌کننده سیستم عمومی بدن، افزایش‌دهنده نیروی جسمی و جنسی، ضد کم‌خونی، اثرات آنتی‌اکسیدانی و ضد سرطانی، تنظیم‌کننده دستگاه گوارش به‌ویژه روده‌ها، تنظیم فشارخون، ضدالتهاب و درمان پوکی استخوان اشاره کرد. گرده‌گل به دلیل دارا بودن ویتامین ب کمپلکس، ویتامین‌های دیگر، مواد معدنی، پروتئین‌ها و مهم‌تر از آن آنتی‌اکسیدان‌های مفید، با مولکول‌های رادیکال آزاد که به سلول‌ها آسیب می‌رسانند، مبارزه می‌کند.

البته بعضی افراد به گرده حساس می باشند.

در مورد افراد عادی که هیچ‌گونه حساسیتی به مصرف گرده‌گل ندارند، می‌توان روزانه تا دو قاشق سوپ‌خوری (حدود ۱۰ تا ۳۰ گرم) و ترجیحاً یک دوره ۳۰ تا ۴۰ روزه گرده‌گل مصرف نمود.( با نظر دکتر طب سنتی) گرده‌گل را می‌توان به‌صورت جویدنی و یا جذب دهانی مصرف کرد. به این صورت که چند عدد دانه گرده را در دهان بگذارید تا به‌خوبی با بزاق دهان مخلوط شده و به آرامی جذب شود. همچنین می‌توانید گرده‌گل را همراه با نوشیدنی‌ها اعم از شربت عسل، آب‌میوه‌ها و حتی شیر ولرم میل نمایید. استفاده از گرده‌گل همراه با انواع دسرها، نوشیدنی‌های سرد و گرم، کیک و غذاهای سلامت‌محور می‌تواند ارزش تغذیه‌ای آن‌ها را افزایش داده و سلامتی شما را در طولانی‌مدت تضمین نماید.

گرده های پراکنده شده در طبیعت آلرژی زا هستند. شاید به همین علت است که تعجب می کنید وقتی از گرده گل به عنوان یک داروی ضدآلرژی یاد می شود. گرده گل همانند یک واکسن عمل می کند و مواد حساسیت زا را که به دلیل ترکیب با آنزیم های زنبور ضعیف شده اند، وارد بدن می نماید. در نتیجه اگر قبل از فصل آلرژی مثل فصل بهار یا پاییز مصرف شود، سیستم ایمنی بدن را فعال می کند تا از ابتلا به آلرژی جلوگیری شود.

با این حال برای اینکه مطمئن شوید به گرده گل آلرژی ندارید، برای بار اول، 2 الی 3 عدد گرده را درون دهان گذاشته و آن را در دهان حل کرده و میل کنید. اگر بعد از مدتی دچار کهیر، آفت دهان و… شدید، یعنی به گرده گل زنبور عسل آلرژی دارید.